Parkinson begrijpen

De Ziekte van Parkinson wordt gerealiseerd door de Uitval van een specifieke groep zenuwcellen in de hersenen veroorzaakt. Deze cellen zijn verantwoordelijk voor de productie van de neurotransmitter Dopamine verantwoordelijk. Dopamine is doorslaggevend voor Vloeiende, gecoördineerde bewegingen, die Regulering van spierspanning en voor de Algemene motorische vaardigheden. Als de hoeveelheid dopamine daalt, treden de bewegingsstoornissen op die typisch zijn voor Parkinson. De oorzakelijke mechanismen, die leiden tot een stilstand in de dopamineproductie zijn nog niet volledig opgehelderd.

De Meest voorkomende vorm van de ziekte is de idiopathische ziekte van Parkinson, waarbij Geen duidelijke oorzaak kan worden bepaald. Dit formulier wordt gebruikt door de Parkinsonisme waarbij de symptomen gebaseerd zijn op concrete triggers zoals medicatie of andere ziekten. Genetische invloeden worden beschouwd als een bijdragende factor, maar tot nu toe geen enkel gen die rechtstreeks verantwoordelijk is voor de ontwikkeling van de idiopathische ziekte van Parkinson.

Onderzoek toont aan dat Zenuwcelbeschadiging en dopamineverlies beginnen jaren voordat de eerste symptomen optreden. Alleen wanneer een aanzienlijk deel van het dopaminerge systeem is aangetast - schattingen zijn rond 80 % Dopamineverlies in het striatum de symptomen klinisch merkbaar worden. De periode tussen het begin van neurodegeneratieve processen en het zichtbaar worden van de ziekte wordt momenteel geschat op ongeveer vijf jaar geschat.

Sommige patiënten brengen het begin van de ziekte met zich mee traumatische gebeurtenissen zoals ongevallen, operaties of sterke emotionele stress. Neurologische experts gaan er echter van uit dat dergelijke gebeurtenissen niet de oorzaak zijn van de ziekte van Parkinson, maar mogelijk bestaande symptomen eerder aan het licht brengen. De overgrote meerderheid van mensen die traumatische gebeurtenissen meemaken, ontwikkelt Geen ziekte van Parkinson.

Naast de idiopathische vorm zijn er ook secundaire Parkinson-syndromen, waarbij bepaalde medicijnen de Verstoren het dopaminemetabolisme in de hersenen. A Langdurig gebruik van dergelijke medicijnen kan Parkinson-achtige symptomen veroorzaken.

Neuropathologisch wordt de ziekte van Parkinson gekenmerkt door de progressief verlies van dopaminerge, neuromelanine-bevattende zenuwcellen in de substantia nigra gekenmerkt, een centraal gebied van de Basale ganglia, die een belangrijke rol spelen in Bewegingscontrole, houding en coördinatie een rol spelen. De beslissende factor voor het verloop van de ziekte is niet zozeer het pure celverlies als wel de resulterende Afbraak van de dopaminerge nigrostriatale signaalroute, wat uiteindelijk leidt tot de typische motorische symptomen.